Manusje van alles op mediagebied en ‘vader van de weblog’ (jawel..), Francisco van Jole, is nooit te beroerd om zich in een discussie te mengen. Al helemaal niet als het gaat over nieuwe media, zijn lievelingskostje.

Van Jole die immer wordt getergd door andere vervelende internetjournalisten, heeft net een welverdiende vakantie gehouden, maar is desondanks bereid om zich weer eens naar ons Instituut der Speciaal Gespecialiseerde Journalisten te begeven om het slotdebat een ‘van Jole touch’ te geven..

Tja het was voor het goede doel: posters plakken voor het slotdebat. Ook in de mannen wc’s moesten natuurlijk een paar exemplaren komen te hangen.. die zijn naar alle waarschijnlijkheid nu al verschimmeld want die verschrikkelijke lucht daar was niet te harden!

Ik ga van de wedstrijd Tsjechie- Portugal live verslag doen via liveblog. Dit is de link om het te volgen..

Ik kan het niet helpen…ik ben geobsedeerd door Oranje.. Ik ben over het algemeen altijd wel geinteresseerd in voetbal en ook nu met het EK had ik er zin in.. Ik weet nog dat ik maandagavond uit mijn werk bedacht dat een gelijk spel al mooi zou zijn. Ik verwachte er, net als iedereen, niet veel van. Wat ik meestal nog het leukst vind aan het EK en WK is het saamhorigheids gevoel. Iets wat wij hier in Nederland wel kunnen gebruiken op zijn tijd, maar dat terzijde.

Afijn, die avond was ik in Pitstop, een jongerencentrum in Eindhoven, met vrienden. Ik had zowaar een oranje sjaal om, maar dat was het dan ook.
Ik weet ook nog dat ik het jammer vond dat het om half elf alweer afgelopen zou zijn. Het is tenslotte zo gezellig om met z’n allen een wedstrijd te kijken.. Nietsvermoedend was ik. Nietsvermoedend van het feit dat ik een uur later krijsend voor het scherm op en neer zou springen en de zenuwslopende reserende minuten van de klok weg zou kijken..
Ik was verbijsterd. Verbaasd. Verrast. Nog niet eens omdat we scoorden, maar omdat we zo subliem goed waren. Omdat we die Italianen wegvaagden van het veld, uit het stadion, uit het universum van voetbal.

Het mooiste was nog wel de
verbijsterde blik op Toni’s gezicht..

Aaah… is het niet ontroerend?

’s Avonds in bed was ik nog steeds gelukkig, maar de volgende ochtend begon ik aan mezelf te twijfelen. Misschien was dat gevoel van euforie wat mij de avond ervoor overviel alleen maar opluchting omdat we ‘dus toch niet zo slecht’ waren. Misschien was het perfecte spel wat ik die avond daarvoor waargenomen had een illusie geweest bekeken door een bril van hoop en partijdigheid.

Maar gelukkig! Toen ik de kranten open sloeg, toen ik de tv aanzette (en we weten allemaal dat het Nederlandse journaille objectiviteit hoog in het vaandel heeft staan), bleek dat ik mij niet vergist had: we waren echt geweldig! Ook van de krantenartikelen uit het buitenland, die in elke Nederlandse krant te lezen waren stond niets dan lof. Zo schreef bijvoorbeeld de Gazzetta dello Sport: ‘De oranje nachtmerrie! Scheuren in het nationale team op werkelijk alle fronten. Ondenkbaar geachte nederlaag. Eerlijk is eerlijk, wel een fantastisch -echt- begin van het EK.’

En nu lekker nagenieten.. Het sprookje kan vrijdag alweer een stuk minder aangenaam worden dus for the time being kijk ik elke analyse, lees ik elk artikeltje dat gaat over het onfeilbare Oranje van maandagavond…

Een mooi filmpje van van Basten in actie tijdens Nederland-Italie (wat trouwens 3-0 werd voor Nederland…voor de duidelijkheid..)

Ik heb een podcast gemaakt van de show van Ruud de Wild waarin hij praat met Monique, oftewel: Moniques modeminuut!

De voorbereidingen voor het slotdebat van New Media Lab zijn nu echt begonnen… de gasten voor het debat zijn bekend: Pieter Broertjes, Tjerk Gualtherie van Weezel, Jaap Stronks en Rob van Kranenburg. Vanaf vandaag mag iedereen deze prachtige poster verspreiden en zo veel mogelijk very important people naar de SvJ lokken…

De opdracht over GoogleMaps heb ik gemaakt aan de hand van een uitzending van Opsporing Verzocht. Daar gaat het over een of meerdere steengooiers die, het woord zegt het al, stenen gooiden naar auto’s. Hierbij viel zelfs een dode.

Grotere kaart weergeven

Eighter you love ‘em or you hate ‘em…Maar een ding is duidelijk: The Hot Stewards doen iets met je..
Terwijl half muziek-liefhebbend Nederland afgelopen weekend op Pinkpop zat, was er in Utrecht het Festival aan de Werf met als geweldige afsluiter, jawel: The Hot Stewards

Langzaam maar zeker verschijnen de sjaaltjesdragende boys met een geluid waar menig rockband jaloers op mag zijn, op steeds meer en steeds bekendere festivals en poppodia. Logisch, want ze hebben niet alleen als een van de weinigen een steengoed coveralbum gemaakt, ze weten ook hoe ze een show weg moeten geven. Van het Flevo Festival tot het Noorderslag Festival waar ze tussen Alain Clark, Pete Philly en Moke stonden: het is een succes!

De exentrieke strakkebroekkenband is ook al opgemerkt door niemand minder dan celebrity-critic Perez Hilton! Alleen jammer van die paar jankerige Amerikaantjes die bang zijn voor roze (= voor homo’s = van de duivel..)
Het moge duidelijk zijn dat het grote publiek nog veel van ‘the hotties’ gaat horen…

Zie met eigen ogen hoe The Hot Stewards rocken!

Ik zag laatst een documentaire van de VPRO, Trendspotting, die mij erg deed denken aan de discussie die we vaak op school hebben en die ik elders ook steeds meer hoor, namelijk die over de rol van de media in de publieke opinie. Welke media zijn nu echt invloedrijk? Wat is tegenwoordig een journalist? Wat voor boodschap moet je overbrengen om jezelf journalist te noemen? Gaat het daarbij alleen om politiek en actualiteiten? En zijn tv en internet de belangrijkste media van de toekomst? Veel vragen waar je lang over kunt discussieeren..

Ik denk dat bovenstaande vragen het gevolg zijn van een beperkt inzicht in wat er in de toekomst mogelijk is. Zoals we in de klas al besproken hadden wordt de definitie van ‘Journalistiek’ steeds vager. Toen ik deze documentaire zag realiseerde ik mij dat de modewereld ook een erg sterk en levend medium is, waarin statements en constante ontwikkeling aan de orde van de dag zijn. Miljoenen mensen worden voortdurend bewust en onbewust beïnvloed door alle modejournalisten, kleding en mode-pogramma’s.
De mode-industrie wordt langzaam maar zeker een platform om de opinie te beïnvloeden, niet met tekst, maar met kleding en fotografie.

In Vogue stond onlangs nog een fotoreportage van Steven Meisel genaamd ‘Make Love Not War’ (zie de foto hierboven). Op de foto zie je Amerikaanse soldaten in Irak die samen met een paar halfnaakte modellen een feestje aan het bouwen zijn. Het was voer voor discussie: zijn de foto’s zélf absurd en schokkend, of gaat het juist om de situatie áchter de foto’s, namelijk de oorlog in Irak?

Ook in eigen land zijn er ontwerpers die verder denken dan de catwalk. De welbekende ontwerpers Victor&Rolf hebben afgelopen seizoen een onverwachte invalshoek gekozen voor hun catwalkshow in Parijs (zie foto’s hieronder). Dit lichten ze ook toe in de documentaire.

Hun statement was niet zo zeer van politieke aard, maar desondanks een vernieuwende en prikkelende manier om mensen aan het denken te zetten. In de modewereld maar ook daarbuiten wordt er altijd van je verwacht dat je doorgaat, dat je presteert. ‘Het is alsof je altijd studeert, maar nooit je diploma haalt’, zei Rolf het typerend in de documentaire. Daarom moet je soms ‘nee’ zeggen en je hart volgen is de boodschap van de modeshow van V&R.

Dat is natuurlijk een cliché van de eerste orde, maar het gaat er om dat de mode-industrie zich meer begint bezig te houden met de wereld om hen heen, en daar ook iets mee gaat doen.

Kuyichi is ook weer zo’n voorbeeld: een nieuw fairtrade-jeansmerk waarbij de broeken worden gemaakt van organisch katoen. Dat is vandaag de dag natuurlijk al erg populair, maar alleen al door de uitleg van de betekenis van hun merk , zie je dat die jongens van Kuyichi echt een visie hebben: ‘The circle symbolizes the world, while the plus sign indicates positivity, adding and giving’. Hun naam heeft overigens al net zo’n positieve betekenis (ook te lezen op dezelfde site).

Ik kan denk ik wel concluderen dat de mode-industrie een invloedrijk ‘medium-in-de-dop’ is, dat juist met behulp van het internet steeds sneller en meer mensen kan bereiken (=crossmediaal). Een ontwikkeling om rekening mee te houden.

Na aanleiding van mijn eerdere blogpost over het ‘Twitterprincipe’ (zo noem ik het maar even..), hier een mini-documentaire over burgerjournalistiek waar allerlei vooraanstaande en deskundige personen aan het woord worden gelaten…