Ik zag laatst een documentaire van de VPRO, Trendspotting, die mij erg deed denken aan de discussie die we vaak op school hebben en die ik elders ook steeds meer hoor, namelijk die over de rol van de media in de publieke opinie. Welke media zijn nu echt invloedrijk? Wat is tegenwoordig een journalist? Wat voor boodschap moet je overbrengen om jezelf journalist te noemen? Gaat het daarbij alleen om politiek en actualiteiten? En zijn tv en internet de belangrijkste media van de toekomst? Veel vragen waar je lang over kunt discussieeren..
Ik denk dat bovenstaande vragen het gevolg zijn van een beperkt inzicht in wat er in de toekomst mogelijk is. Zoals we in de klas al besproken hadden wordt de definitie van ‘Journalistiek’ steeds vager. Toen ik deze documentaire zag realiseerde ik mij dat de modewereld ook een erg sterk en levend medium is, waarin statements en constante ontwikkeling aan de orde van de dag zijn. Miljoenen mensen worden voortdurend bewust en onbewust beïnvloed door alle modejournalisten, kleding en mode-pogramma’s.
De mode-industrie wordt langzaam maar zeker een platform om de opinie te beïnvloeden, niet met tekst, maar met kleding en fotografie.
In Vogue stond onlangs nog een fotoreportage van Steven Meisel genaamd ‘Make Love Not War’ (zie de foto hierboven). Op de foto zie je Amerikaanse soldaten in Irak die samen met een paar halfnaakte modellen een feestje aan het bouwen zijn. Het was voer voor discussie: zijn de foto’s zélf absurd en schokkend, of gaat het juist om de situatie áchter de foto’s, namelijk de oorlog in Irak?
Ook in eigen land zijn er ontwerpers die verder denken dan de catwalk. De welbekende ontwerpers Victor&Rolf hebben afgelopen seizoen een onverwachte invalshoek gekozen voor hun catwalkshow in Parijs (zie foto’s hieronder). Dit lichten ze ook toe in de documentaire.
Hun statement was niet zo zeer van politieke aard, maar desondanks een vernieuwende en prikkelende manier om mensen aan het denken te zetten. In de modewereld maar ook daarbuiten wordt er altijd van je verwacht dat je doorgaat, dat je presteert. ‘Het is alsof je altijd studeert, maar nooit je diploma haalt’, zei Rolf het typerend in de documentaire. Daarom moet je soms ‘nee’ zeggen en je hart volgen is de boodschap van de modeshow van V&R.
Dat is natuurlijk een cliché van de eerste orde, maar het gaat er om dat de mode-industrie zich meer begint bezig te houden met de wereld om hen heen, en daar ook iets mee gaat doen.
Kuyichi is ook weer zo’n voorbeeld: een nieuw fairtrade-jeansmerk waarbij de broeken worden gemaakt van organisch katoen. Dat is vandaag de dag natuurlijk al erg populair, maar alleen al door de uitleg van de betekenis van hun merk , zie je dat die jongens van Kuyichi echt een visie hebben: ‘The circle symbolizes the world, while the plus sign indicates positivity, adding and giving’. Hun naam heeft overigens al net zo’n positieve betekenis (ook te lezen op dezelfde site).
Ik kan denk ik wel concluderen dat de mode-industrie een invloedrijk ‘medium-in-de-dop’ is, dat juist met behulp van het internet steeds sneller en meer mensen kan bereiken (=crossmediaal). Een ontwikkeling om rekening mee te houden.
