Ik kan het niet helpen…ik ben geobsedeerd door Oranje.. Ik ben over het algemeen altijd wel geinteresseerd in voetbal en ook nu met het EK had ik er zin in.. Ik weet nog dat ik maandagavond uit mijn werk bedacht dat een gelijk spel al mooi zou zijn. Ik verwachte er, net als iedereen, niet veel van. Wat ik meestal nog het leukst vind aan het EK en WK is het saamhorigheids gevoel. Iets wat wij hier in Nederland wel kunnen gebruiken op zijn tijd, maar dat terzijde.
Afijn, die avond was ik in Pitstop, een jongerencentrum in Eindhoven, met vrienden. Ik had zowaar een oranje sjaal om, maar dat was het dan ook.
Ik weet ook nog dat ik het jammer vond dat het om half elf alweer afgelopen zou zijn. Het is tenslotte zo gezellig om met z’n allen een wedstrijd te kijken.. Nietsvermoedend was ik. Nietsvermoedend van het feit dat ik een uur later krijsend voor het scherm op en neer zou springen en de zenuwslopende reserende minuten van de klok weg zou kijken..
Ik was verbijsterd. Verbaasd. Verrast. Nog niet eens omdat we scoorden, maar omdat we zo subliem goed waren. Omdat we die Italianen wegvaagden van het veld, uit het stadion, uit het universum van voetbal.
Het mooiste was nog wel de
verbijsterde blik op Toni’s gezicht..
(Meer…)
Manusje van alles op mediagebied en ‘vader van de weblog’ (jawel..), Francisco van Jole, is nooit te beroerd om zich in een discussie te mengen. Al helemaal niet als het gaat over nieuwe media, zijn lievelingskostje.
